شاید که عمل کنیم :
تفاوت کشورهای ثروتمند و فقیر،تفاوت قدمت آنها نیست. برای مثال
کشور مصر بیش از ۳۰۰۰سال تاریخ مکتوب دارد و فقیر است!
اما کشورهای جدیدی مانند کانادا ، نیوزلند و استرالیا که ۱۵۰سال پیش وضعیت قابل توجهی نداشتند اکنون کشورهای توسعه یافته و ثروتمند هستند.
تفاوت کشورهای فقیر و ثروتمند در میزان منابع طبیعی قابل استحصال آنها هم نیست.
ژاپن کشوری است که سرزمین بسیار محدودی دارد که ۸۰درصد آن کوه هایی است که مناسب کشاورزی و دامداری نیست اما دومین اقتصاد قدرتمند جهان پس از آمریکا را دارد. این کشور مانند یک کارخانه پهناور و شناوری می باشد که مواد خام را از همه جهان وارد کرده و به صورت محصولات پیشرفته صادر می کند
مثال بعدی سوئیس است: کشوری است که اصلاً کاکائو در آن عمل به نمی آید اما بهترین شکلاتهای جهان را تولید و صادر می کند در سرزمین کوچک و سرد سوئیس که تنها در چهار ماه سال می توان کشاورزی و دامداری انجام داد،بهترین لبنیات(پنیر)دنیا تولید می شود سومین کشوری است که به امنیت نظم و سختکوشی مشهور است و به همین خاطر به گاو صندوق دنیا مشهور شده است(بانک های سوئیس)
افراد تحصیلکرده ای که از کشورهای ثروتمند با همتایان خود در کشورهای فقیر برخورد دارند برای ما مشخص می کنند که سطح هوش و فهم نیز تفاوت قابل توجهی در این میان ندارد.
نژاد و رنگ و پوست نیز مهم نیست زیرا مهاجرانی که درکشور خود برچسب تنبلی می گیرند، درکشورهای اروپایی به نیروهای مولد تبدیل می شوند.
پس تفاوت در چیست؟ تفاوت در رفتارهای است در طول سالها فرهنگ و دانش نام گرفته است
وقتی که رفتارهای مردم کشورهای پیشرفته و ثروتمند راتحلیل می کنیم،متوجه میشویم که اکثریت غالب آنها از اصول زیر در زندگی خود پیروی می کنند:
۱- اخلاق به عنوان اصل پایه
۲- وحدت
۳- مسئولیت پذیری
۴- احترام به قانون و مقررات
۵- احترام به حقوق شهروندان دیگر
۶-عشق به کار
۷- تحمل به سختی ها به منظور سرمایه گذاری روی آینده
۸- میل به ارائه کارهای برتر فوق العاده
۹- نظم پذیری
اما درکشورهای فقیر تنهاعده قلیلی از مردم از این اصول پیروی می کنند ما ایرانیان فقیر هستیم نه به این خاطر که منابع طبیعی نداریم یا اینکه طبیعت نسبت به ما بیرحم بوده است
ما فقیر هستیم برای اینکه رفتارمان چنین سبب شده است.ما برای آموختن و رعایت اصول فوق که(توسط کشورهای پیشرفته شناسایی شده است) فاقداهتمام لازم هستیم